Беседка

Круглый стол.

Тема «Современные секты в Протестантизме»

29 июня в 19.00 в «Центре духовного просвещения и милосердия Экзархата», ул. Притыцкого 65, конференц-зал , совместно с Молодежным Братством имени священномученика Владимира (Хираско) пройдет круглый стол на тему «Современные секты в Протестантизме».

На круглом столе с докладами выступят:

1.Владимир Александрович Мартинович, руководитель Центра им. преп. Иосифа Волоцкого, референт по вопросам новых религиозных движений Мин

я бы хотела придти. надеюсь, что получится.
P.S. я вам звонила сегодня утром, меня зовут Оля.

Спасибо за такой Круглый стол! Мне очень понравилось. Очень позновательно! Прояснились многие моменты...

Но у меня появился вопрос: получается, что любая протетсанская

церковь является сектой?


Если так, волосы на голове шевелятся, потому что есть пара близких знакомых, кто посещает эти богослужения...

А у меня есть знакомая баптистка. Очень твердо стоит на протестанстких убеждениях. Но при этом очень добрый человек.

ай, ай-яй-яй, я так такие темы люблю, но был в командировке....
ай, ай-яй-яй.............

Я пасля дадзенага "круглага стала" была ў цяжкім шоку. Скажу так - у мяне быў пяцідзесятніцкі досвед, я наведвала богаслужэнні, у мяне засталося шмат сяброў, і я ніколі не скажу, што яны "беснаватыя" ці не хрысціяне, бо так зграшу супраць Бога. Аднак мерапрыемства пад назвай "круглы стол" - само было падобнае на сектанцкі сход: 1) нельга нічога занатоўваць; 2) стварэння вобразу "ворага"; 3) немажлівасць крытычнага ўспрыняцця інфармацыі. Тое, што адбывалася на круглым стале, гэта класічны brain washing, прамыўка мазгоў. Асабліва тут вызначаўся фільм а. Ігара Сабко, а таксама відэа са служэнняў Лядзяева і Адэладжы, прычым спецыяфічнага тыпу служэнняў - выгнянняў бесаў. Шаноўныя мае, калі Вы здыміце праваслаўны абрад экзарцызму - у Валяр'янаве ці ў Пачаеве - то выглядаць усё будзе прыкладна гэтак жа сама. Альбо калі пакажаце канцэрт гурта "Аліса" на якім дыякан Кураеў выступае. І што - пасля гэтага гледачы як адзін мусяць зрабіць выснову, што праваслаўе - страшная секта і дрэнна ўплывае на псіхічнае здароўе людзей? А з забойствам у сяле Лучкава - факты супярэчаць іх каментарыям. Разгледзьце гэты фільм ЦВЯРОЗА! Напрыклад, спачатку ідзе апісанне царквы "Сіён", у якім Лучкоўскі галава сцвярджае: "яны кажуць, што працаваць не трэба, што ім грошы на капот машыны валяцца", а потым паказваюць памочніка пастара, які кажа, што грошы могуць з'явіцца, толькі калі чалавек цяжка працуе, а Бог яго бласлаўляе". Далей, у выпадку з забойствам дзіцяці ў тым жа сяле. З паказанняў самой маці-забойцы вынікае, што прычынай забойства стала "калі я была цяжарная, я хадзіла ў Сіён, і там маё дзіця напіталася цёмнай энергіяй". То бок гэта было АНТЫ-пяцідзесятніцкае забойства. Пры гэтым, жанчына была яўна не здарова псіхічна, але адзінкавыя выпадкі псіхічнага нездароўя - не могуць распаўсюджвацца на цэлую рэлігійную канфесію, да якой яны практычна ніякага дачынення не маюць. Інакш, мы можам пензенскіх сядзельцаў у пячорах запісаць у віну праваслаўным і запатрабаваць забараніць праваслаўную секту, альбо успомніць, што брата Ражэ з Тэзэ (куды так часта ездзіць моладзь з прыхода "Усіх тужлівых Радасць") забіла праваслаўная манахіня - мы будзем забараняць праваслаўныя манастыры? А памятаеце выпадак, калі адну маладую праваслаўную манахіню замучалі "браты і сёстры", выганяючы з яе дэманаў, у выніку чаго яна загінула? І што цяпер - скажам што манастыры - страшныя секты? Як вам такая логіка?
Паслухайце, нам не вельмі "прыкольна" назіраць пяцідзесятніцкія богаслужэнні, яны нам здаюцца нейкім "бардаком", а вы ўявіце, што многім, хто заходзіць у праваслаўны храм, таксама чуецца "гласалалія" - плынь незразумелых царкоўна-славянскіх словаў, ад якіх становіцца лягчэй на душы, альбо многім людзям з іншай культуры каджэнне здаецца нейкім страшным рытуалам, а адзенне святара - жахам. Многія дзеці, якія ўпершыню бачаць святара, пужаюцца.
Любая падобная зброя, якой мы спрабуем "біць" братоў-пяцідзестянікаў, урэшце рэшт б'е па нас саміх.
Тое, што адбывалася на круглым стале - страшна. Замест таго, каб, услед за нашай царкоўнай іерархіяй будаваць добразычлівыя і брацкія стасункі з канкрэтным пратэстанцкім рухам - пяцідзесятніцкім: http://mospat.ru/index.php?page=45139
І, скажу Вам, мне было вельмі сорамна перад маімі сябрамі пяцідзесятнікамі, якія прысутнічалі на круглым стале, чакаючы сапраўднай дыскусіі, а атрымалі "пяцімінутку нянавісці".

kontr-ataka
спасибо

а почему нигде никакой инфы нет, репортажа?
а то я вот не была, а после коммента kontr-ataki захотелось ещё мнений услышать

kontr-ataka


Не осталась на семинар... (чуток правда жалею сейчас) - не понравилось название. Почему такая узкая тема - секты в протестантизме? А как же остальные христианские конфессии? Там разве нет никаких сект? Взять хотя бы т.н. православных "царебожников" - чем не секта?

Я думаю, Светлана, всёдело в том, что такую широкую тему прсто нереально было бы обсудить...Семинар и так начался чуть с опозданием...уже был 11-ый час вечера, а выступающие не рассказали и того, что хотели...

Интересным довольно было я, думаю, Выступление бывшего протестанта Евгения, который после 8-летнего поиска обратился в Православие...

Просто Елена запретила что-либо записывать на диктофон, снимать или записывать ...даже личные записи вести было нельзя...

а аргументы?

Маё асабістае ўражанне ад забароны весці нататкі простае: арганізатары баяцца адміністратыўнай і крымінальнай адказнасці, таму што дадзенае мерапрыемства цалкам можа падпадаць пад артыкул "распальванне рэлігійнай варажнечы", і калі для гэтага будуць падставы, справу можа разгледзець пракуратура. Таму арганізатары проста не хацелі даваць пракуратуры нейкія матэрыялы.
Некалі на праваслаўнай выставе павінен быў выступаць "калега" Ніны Яновіч - Юры Азаронак. Калі пра гэта даведаліся ў епархіі, выступ адыёзнага журналіста на выставе забаранілі. Як сказала сама Ніна Яновіч, яна пакуль адзіны праваслаўны журналіст, якому пакуль не далі ўзнагароды "За духоўнае адраджэнне". "Першы" ўжо "пайшоў" па гэтым артыкуле - за распальванне варажнечы, і Беларускі Экзархат яму ў гэтым дапамог. Імя гэтага публіцыста і праваслаўнага дзеяча - Уладзімер Чартовіч. Таксама думаў схавацца за "праваслаўе", але ж сама Мінскае епархія і здала яго ў кампетэнтныя органы.

Мероприятие было очень интересным, хотя и проходило возможжно не так как многие себе его представляли. В связи стем, что лекторов было много и каждый хотел высказать максимум интересной и полезной информации, лекционная часть сильно затянулась и закончилась где-то в одинадцатом часу вечера. В результате во-первых, не все досидели до ее конца, во-вторых, те кто досидели, уже не нашли сил либо желания задавать дополнительные вопросы и развивать дискуссию (хотя наиболее упорные могли задавать их и во время и после лекционной части, чем кстати и я и kontr-ataka воспользовались). Минусом конечно являлось то, что не каждый заданный вопрос был рассмотрен подробно (например сидевшая за мной пожилая женщина так и не получила полного разбирательства ситуации как распознать от Бога или от дьявола тебе дано откровение), но это опять же связано с временным фактором.
Далее пройдусь по уже высказанному:

Мое представление о пятидесятницких "глоссолалиях" было гораздно более жестким. Их "сошествие Святого Духа" я считал чистым примером беснования, но после круглого стола изменил свое мнение. И теперь считаю скорее неким наведенным психическим состоянием перевозбуждения. (От которого, как оказалось существует зависимость вроде алкогольной или табачной). Так что в этом плане, мнение о них у меня улучшилось.

На сектантских собраниях не был, но все же попытаюсь немного поспорить. 1)запрещение на запись, как уже догадались многие участники проичтекало из того, что протестанты очень ревниво относяться о разговорах о себе. С ними как с мертвыми: или хорошо, или ничего. А если скажешь что-нибудь плохое так сразу в суд тебя потащат. Это подтверждали рассказы лекторов да и сама kontr-ataka с этим согласна. 2) в этом пункте по-моему больше зависело от лектора итемы. Когда говорили о пагубном влиянии протестантов на умы детей и молодежи, о судах с ними, то тут конечно они были врагами. Когда же говорили об отношении к ним, то бывший протестант Евгений и психолог Екатерина четко сходились в том, что надо подавать пример своей жизнью и воспринимать их как неполностью познавших истину, и следовательно, помогать в дальнейшем познании - переходу к правосланому учению. 3) звучит прямо как: нас ввели в транс и заливали информацию в чакры. На восприятие информации влияет личная настроенность человека. Да подача была неравномерной. Да, никто не говорил, что протестансты и правосланые - одинаково правильно понимающие истину люди, и в их учении нет серьезных противоречий, т.е. по сути всеравно протестант ты или православный. Ну так разве кто этого ожидал, или разве это правда? Да, православные на своем собраниии говорили о том, что их понимание Бога правильнее чем у протестантов. А разве они должны были говорить обратное? Критическое восприятие - это не способ подачи информации, а ваше восприятие ее. Вот kontr-ataka например, практически всю информацию восприняла критически, иначе не писала бы что ей все не понравилось.

Ну тут уже идет промывка мозгов православным. Те кто внимательно смотрел пусть и отрывки из богослужений (если это так можно назвать), то видели, чтототрывки были разнообразными. Обряд "сошествия Святого Духа" нельзя сравнивать с обрядом изгнания беса хотя бы потому, чем все это заканчивается. У православных служителей бес в резкльтате изгоняется, а у протестантов, сошедший дух наоборот продолжает "колбасить" человека, и тот продолжает с различными гримасами (порой радостными) конвульсии. Так что уж если говорить о обрядах, то тут явно вхождение духа, а не изгнание. Ну а уж сравнение службы с концертом группы Алиса тут вообще ни к месту. У православных служба - это служба, а концерт - это концерт. И цели и содержание разное. А вот у протестантов как раз некий гибрид, простите "бульдога с носорогом" - и ни то, и ни се.

Причем тут неразборчивость церковно-славянского языка к конвульсиям и беспорядочным выкрикам? Одно дело иностранный язык, другое - некий беспорядочный припадок.

Ну во-первых: с 7 до пол-одинадцатого - это не пятиминутка, во-вторых: ненависти там не было точно, предостережение от влияние - да, об опасности быть затянутым в суд - да, но уж пердлоджение своей жизнью подавать им пример - это точно не ненависть, в-третьих: если уж твои друзья пришли на дискуссию, то почему они не начали ее после лекционных выступлений, почему не задавли вопросов во время леции?
Из всего хочу сделать вывод: такие встречи нужно делать более длительными по времени, и если требуется дискуссия, то желательно заранее договариваться об этом с организаторами, дабы потом не обижаться "почему на вашей лекции не было дискуссии". И если хотите диалога, то вести диалог, а не судиться со всеми, а потом удивляться: а почему это они неофициально собираються?

1. Я лічу маніпуляцыяй мэтанакіраванае ўвядзенне ў зман аўдыторыі шляхам падачы скажонай інфармацыі для фармавання пэўнага ўражання. Канкрэтна маніпуляваннем магу назваць:
1.1. Фільм Ігара Сабко, калі на пяцідзесятнікаў пераносіцца віна жанчыны, якая забіла свайго дзіцёнка, і робіцца выснова пра ўсіх пяцідзестянікаў аб іх благім уплыве на грамадства і людзей. Паўтару, што можно было б зняць падобны фільм пра тое, як румынская праваслаўная манахіня забіла лідэра супольнасці Тэзэ брата Ражэ (Шуца). У гэтым фільме асноўныя сведчанні браліся ў бабулек і малалетніх дзяцей, а таксама мясцовага галавы. Любы дзіцёнак мог ад першага ўражання ад праваслаўных таксама расказваць "Нешта ў іх там дзіўнае, ходзяць туды-сюды, машуць нейкай штукай, адзеты незразумела, на каленях стаяць, робяць нейкія незразумелыя рухі рукамі перад сабой, вочы заплюшчваюць і падвываюць хору". Праўда, прыемна было б такі фільм глядзець??? + Прыклады там прыводзяцца пра розныя рэлігійныя арганізацыі, у тым ліку святкаванне Івана Купалы, у выніку якога загінула 82 чалавекі (патанулі ў рацэ). Па гэтай логіцы, калі сёння наш праваслаўны хрышчаны народ "набярэцца" і палезе ў Свіслач купацца, трэба будзе прызнаць, што вызваленне Мінска ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў - дэструктыўнае свята.
1.2. Выступ Уладзімера Марціновіча (хаця я чакала горшага, але ён прагрэсуе), дакладней дэманстрацыя відэазапісаў РАДЫКАЛЬНЫХ ХАРЫЗМАТАЎ, а зусім і не пяцідзесятнікаў. Многія пяцідзесятнікі самі крытычна ставяцца да служэнняў Лядзяева і Сандэя. І яшчэ раз паўтараю, гэта былі спецыяфічныя служэнні экзарцызму - ён крычаў "я разбураю клятвы", "вызваляю цябе" і г.д. На праваслаўных сеансах экзарцызму таксама людзі прыяжджаюць часта адны і тыя ж. Вы ніколі ў Пачаеве не былі? Раю з'ездзіць і напісаць пра секту "Пачаеўская Лаўра". Уж паверце, выглядае ўсё куды жахлівей. А ўжо ўспамінаць пра выганнне дэманаў - тады чаму б не ўспомніць замест пяцідзесятнікаў праваслаўную румынскую манахіню, якую замучылі пры выгнанні бесаў да смерці яе браты і сёстры.
Дэманстрацыя фільмаў пра Аранжавую рэвалюцыю - таксама не аргумент. Такі самы фільм зняў і Ўкраінскі Каталіцкі Ўніверсітэт, такая сабе нармальная грэка-каталіцкая кантора. Палітызацыя, гаворыце? Думаю, праваслаўным тут трэба заткнуцца і на сябе зірнуць - уж у каго палітызацыя зашкалівае.
1.3. Выступ Агеенкавай, наконт "адыкцыі" пяцідзесятнікаў да "гласалаліі". Шчаслівыя людзі! Ім пастаянна хочацца маліцца, яны да гэтага адчуваюць пастаянную цягу. Гэта ж тое, да чаго і нас заклікаюць святыя айцы: маліцца, пастаянна маліцца. Ісіхасты Ісусаву малітву для чаго паўтараюць і нам раюць - каб мы не толькі розумам, але і ўсёй сваёй істотай, усім сваім целам зрасліся з гэтай малітвай, каб яна ўвайшла ў нашае сэрца. І няпраўда, што ўсе пяцідзесятнікі прама-такі дасягнулі ўжо "адыкцыі". У іх таксама ёсць аскетыка, яны таксама вучацца маліцца, яны таксама часта прымушаюць сябе, ім таксама лезуць у час малітвы розныя "левыя" думкі ў галаву. Няпраўда, што яны проста ўвесь час "балбочуць". Гэта АБСАЛЮТНАЯ няпраўда. Яны моляцца словамі, словамі праслаўляюць Бога, Хрыста, дзякуюць Яму, потым у нейкі момант у іх пачынаецца "гласалалія". Наконт "кайфу" пяцідзесятнікаў могуць папракаць толькі тыя, хто ні разу не бачыў нашых праваслаўных людзей, калі і пырскаюць асвечанай вадой - у іх тады таксама "гласалалія" атрымліваецца. Ну давайце і іх тады запішам у "залежных". Да гласалаліі вярнуся ў іншым пункце. Цяпер зноў Агеенкава - выпадак пра салігорскага пяцідзесятніка, які памёр ад цыроза. Гісторыю гэтую я бачыла па тэлебачанні. Ейны сюжэт такі: хлопец паміраў ад цырозу (а я Вам скажу, цыроз - цяжка паддаецца лячэнню, хіба што трансплантацыя печані, пячонак не хапае, аперацыі рэдкія, хворыя знаходзяцца ў вельмі цяжкім псіхалагічным стане, ім баліць), а гэты хлопец паміраў у спакоі, казаў, што радуецца хуткай сустрэчы з Нябесным Айцом, ягоныя сябры-пяцідзесятнікі прыходзілі і падтрымлівалі яго малітвамі і спевамі. А маці гэтага хлопца была незадаволеная: ах, яны радуюцца, а тут плакаць трэба, раз яны не плачуць, значыць, яны жадаюць яму смерці. (Гісторыя пра атручанае сала ўжо пазней вылезла). Вы толькі падумайце!
1.4. Ніна Чайка таксама не дагаворвала пра свае судовыя працэсы. Яна сапраўды распаўсюджвала ў смі непраўдзівую інфармацыю пра пяцідзесятнікаў, і яны, як законапаслухмяныя грамадзяне, звярнуліся ў суд. Спадарыні чамусьці хавалі сапраўдныя прычыны ўзбуджэння справаў, выкладалі сваю пазіцыю тэндэнцыйна, і забыліся згадаць, што справы тычыліся "распаўсюду інфармацыі, якая не адпавядае рэчаіснасці і бэсціць рэпутацыю хрысціян веры евангельскай", прычым гэтыя зыскі былі ЗАДАВОЛЕНЫЯ СУДОМ. І гэта адна з прычынаў, чаму Ніна Чайка больш не працуе ў "Народнай газеце".
1.5. Выступ Уладзімер Марціновіча наконт лічбаў па колькасці пяцідзесятнікаў у РБ. Возьмем простую арыфметыку і параўнаем іх з колькасцю "членаў праваслаўнай царквы". 20 чалавек зарэгістраваныя ў кожным прыходзе памножым на 1500 прыходаў, атрымаем 30 тыс. чалавек. Возьмем і статыстыку дзяцей, якія вучацца ў нядзельных школах - думаеце, атрымаецца нашмат больш за 13,5 тысячаў? Ці на 2 мільёны жыхароў Менску возьмем тых праваслаўных, якія наведваюць пасхальнае богаслужэнне - нават калі такіх 50 тыс., то памножым на 5 (каб атрымаць 10 млн.) - атрымаем 250 тыс. праваслаўных па Беларусі. Лічбы - гэта наогул - вялікае поле для маніпуляцый.

2. Вярнуся да гласалаліі - дадзеная з'ява характэрная не толькі для пяцідзесятнікаў, але і для лютэранаў і каталікоў. Ёсць і праваслаўныя, якія практыкуюць гэтую духоўную практыку. У Чырвоным касцёле ў Мінску пастаянна праводзяцца харызматычныя богаслужэнні - цяпер каталікоў забараняць? Каталіцкі рух Неа-Катэхуменат, у прыватнасці, які адной з задачаў ставіць больш адказнае і больш рэфлексіўнае, свядомае стаўленне да сваёй веры і традыцыі - таксама спрычыніўся распаўсюду харызматычных практыкаў. Той, хто кажа пра прывыканне, лепей бы разабраўся з нашым праваслаўным "прывыканнем" да чаго-небудзь. У самы звычайны Вялікі пост кожны праваслаўны заўважае, да чаго ў яго звычка. Праз гласалалію пяцідзесятнікі часта робяць тое, што мы робім праз малітваслоў - запальваюць сваё сэрца для малітвы. Для нас такім сродкам служаць словы Святых, якія мы бясконца паўтараем, той жа "Госпадзе памілуй" 40 разоў, мы робім паклоны, знакі крыжа, таксама стараючыся "настроіцца" на малітоўны лад. У нас такі спосаб. Многія харызматы настройваюцца на малітоўны лад, паўтараючы словы "Алілуя, Слава Табе, Ісус", "Алілуя", а таксама ўспамінаючы ўрыўкі "гласалалій", такім чынам яны канцэнтруюцца на аб'екце свайго паклалнення, на Богу, стараюцца перамагчы ўсе "левыя" думкі, якія бударажаць сэрца, сфакусавацца на духоўным. Некаторым дапамагае маўчанне, некаторым - гласалалія. Дарэчы, ці не падкажыце мне, навошта праваслаўныя манахі, у прыватнасці АФОНСКІЯ, распяваюць гласалаліі - ананейкі, тэрырэмкі? Хто быў на Кіпры ў праваслаўным летніку а.Георгія Антаніу (а я там была, мяне прот. Георгі Латушка туды адпраўляў), дык вось, у час прычашчэння святара мясцовы хор таксама спяваў розныя пабожныя спевы, якое ж было маё здзіўленне, калі я пачула самую натуральную гласалалію. Гэта была адна з ананеек - спева, які складаецца з распявання складоў "а", "на", "ней" і пад. "Тэм-тэ-ры-рэм там тэм-тэ-ры-рэм" - так спяваюць праваслаўныя манахі, у мяне цэлы дыск з Афону ёсць. Прапануеце выкінуць яго? Назавеце "беспарадачным прыпадкам"? Не шмат на сябе бярэце?

3. Што тычыцца формы пратэстанцкага богаслужэння, то паводле аднахвіліннага запісу нічога сказаць нельга. Пратэстанцкае богаслужэнне мае класічную структуру - малітва, спевы, пакланенне, чытанне Бібліі, казань, часам - вызнанне сваіх грахоў, пакаянне. Канцэртам умоўна можна назваць частку "спевы" і "пакланенне", аднак гэта не канцэрт, "хор" ці "група праслаўлення" проста вядзе малітву ў спеве. Астатнія падпяваюць - для гэтага ёсць праектары і на экран падаецца тэкст песні. Тое, што мы бачылі ў запісе, дзе быў пастар Лядзяеў, гэта была досыць экзальтаваная малітва пад музыку. Музыка проста стварала пэўны настрой для малітвы, узбуджала пачуцці. Гэта ніякі не канцэрт.

4. Ну і запрашаю Вас наведаць "праваслаўна-пяцідзесятніцкі" дыялог, хутка праанансую месца і час правядзення. Там можна будзе пагаварыць з жывымі людзьмі і падзяліцца сваімі ўражаннямі, даведацца, што яны сапраўды маюць на ўвазе. Бо пяцідзесятнікі пра нас ведаюць гэтак жа мала, як і мы пра іх. Многія ўпэўненыя, што праваслаўныя залежаць ад другасных рэчаў - "што бацюшка скажа", "якой іконцы памаліцца", часта яны ўпэўненыя, што іконы для нас - ідалы, а праваслаўныя - не хрысціяне, а ідалапаклоннікі, амаль не зацікаўленыя ў Хрысце, а толькі ва ўласным дабрабыце - куды свечку паставіць, каб грошы былі. Яны таксама думаюць, што ў нас магічнае стаўленне да многіх дзеянняў, што мы робім тое, чаго не разумее, але залежым ад гэтага.

Всем
Скажите пожалуйста, на мероприятии были батюшки? Если да, то каковы были их коментарии происходящего в конф. зале?